Zespół napięcia przedmiesiączkowego – przyczyny, objawy, zalecenia
pixabay.com
- 29 Listopada 2020

Zespół napięcia przedmiesiączkowego – przyczyny, objawy, zalecenia

Zespół napięcia przedmiesiączkowego składa się z blisko 300 dolegliwości o podłożu fizycznym, behawioralnym oraz psychologicznym, towarzyszących kobiecie w drugiej fazie cyklu miesiączkowego, trwających aż do rozpoczęcia kolejnego okresu. Ten problem dotyka około połowy kobiet na świecie, jednakże każda z nich przechodzi przez niego w inny sposób.

Zespół napięcia przedmiesiączkowego, nazywany inaczej PMS, od angielskiej nazwy Premenstrual Syndrome jest zespołem charakterystycznych objawów towarzyszących kobiecie w okresie poprzedzającym każdą miesiączkę. Symptomy pojawiają się po owulacji (jajeczkowaniu) i trwają przeważnie do momentu rozpoczęcia okresu. PMS uznaję się za zjawisko naturalne, które występuję u zdecydowanej większości populacji. Jednakże u każdej z kobiet może przebiegać inaczej. Część z pań przechodzi przez PMS w sposób łagodny, za to reszta zmaga się z problemami, z którymi nie zawsze są w stanie sobie poradzić. Zespół napięcia przedmiesiączkowego najczęściej dotyka kobiety pomiędzy 20. a 30. rokiem życia, z wyłączeniem ciąży i trwa do okresu menopauzy. Oczywiście PMS dotyka również nastolatki, jednakże nie w tak dużym stopniu, ponieważ u dziewczynek do jajeczkowania dochodzi dopiero po około dwóch latach po rozpoczęciu pierwszej miesiączki.

Dlaczego dochodzi do pojawienia się PMS?

Najczęstszą przyczyną wystąpienia PMS są zaburzenia hormonalne, które mają miejsce w cyklu miesiączkowym. W pierwszej fazie, nazywanej fazą folikularną, dochodzi do zwiększenia poziomu estrogenów i przygotowania pęcherzyka do uwolnienia komórki jajowej, z kolei w drugiej, nazywaną fazą luteralną, wzrasta poziom progesteronu, który odżywia komórkę jajową. Jeżeli w tej fazie nie dojdzie do zapłodnienia, błona śluzowa złuszczy się i nastąpi naturalne krwawienie. Natomiast w sytuacji, gdy organizm nie wyprodukuje potrzebnej ilości progesteronu, to dojdzie do zaburzenia równowagi hormonalnej, skutkiem czego będzie pojawienie się nieprzyjemnych objawów. Ma to również związek z podwyższoną produkcją prolaktyny, hormonu odpowiedzialnego za rozwój gruczołu piersiowego. W trakcie cyklu miesiączkowego jego poziom powinien zostać niezmienny, aczkolwiek, gdy ulegnie zwiększeniu, to automatycznie organizm nie wyprodukuje odpowiedniej ilości progesteronu. Jego niski poziom może powodować również zaburzenia w produkcji neuroprzekaźników, w związku z czym będzie dochodzić do zmian nastroju. Na występowanie zespołu napięcia przedmiesiączkowego najczęściej narażone są kobiety: otyłe, mało aktywne fizyczne, prowadzące niezdrowy styl życia, zaniedbujące higienę, a także te, obarczone chorobami genetycznymi.

Jakie objawy towarzyszą PMS?

Na zespół napięcia przedmiesiączkowego składa się wiele objawów, które można pogrupować według trzech kategorii: fizycznej, behawioralnej i psychologicznej. Do symptomów fizycznych najczęściej należą: bóle głowy, pleców, kręgosłupa, brzucha, mięśni oraz stawów, zawroty głowy, migrena, tkliwość i obrzęki piersi, wzdęcia, zaparcia, biegunka, nudności, wzmożony apetyt, zmiany skórne, między innymi trądzik, wzmożona potliwość, obniżona odporność, a przez to większa podatność na infekcję czy przeziębienia, a także krótkotrwały przyrost masy ciała, wywołany poprzez uczucie zatrzymania wody w organizmie.

Do behawioralnych oznak zalicza się: krótkotrwałe zaburzenia widzenia i słuchu, kłopoty ze snem lub wręcz przeciwnie – ospałość, długotrwałe zmęczenie, brak chęci podjęcia jakiekolwiek aktywności fizycznej oraz obniżone libido (niechęć do stosunków seksualnych).

Z kolei wśród czynników psychologicznych wymienia się: nieuwarunkowane wahania nastroju, wzmożone napady gniewu i agresji, drażliwość, nerwowość, złość, smutek, przygnębienie, chęć izolacji, niekontrolowane napady płaczu, problemy z koncentracją i pamięcią, a także stany depresyjne.

Warto podkreślić, że przed każdą miesiączką, a także na początku jej trwania, kobiecie mogą towarzyszyć inne dolegliwości o różnym nasileniu. Jednakże najczęściej występują objawy psychologiczne –zwłaszcza wahania nastroju, cechujące się nadwrażliwością i złością, a także w pierwszych dniach okresu czynniki fizyczne, jak bóle menstruacyjne.

Jak radzić sobie z zespołem napięcia przedmiesiączkowego?

PMS to nie wyrok, zwłaszcza że istnieje szereg właściwości, dzięki którym w znaczący sposób można złagodzić jego objawy, a niekiedy nawet całkowicie je wyeliminować. Przede wszystkim warto zadbać o odpowiednią dietę i zmienić swój styl życia na bardziej aktywny. Kobieta powinna zdrowo się odżywiać i unikać pokarmów z dużą ilością soli, która powoduje wrażenie zatrzymania wody w organizmie. Warto wzbogacić swój jadłospis o dużą porcję owoców i warzyw, bogatych w szereg witamin. Poza tym należy pamiętać o odpowiednim nawodnieniu od dwóch do trzech litrów płynów dziennie, głównie naturalnej wody mineralnej, a także ziół o działaniu uspokajającym, jak choćby melisy. Przed planowanym okresem warto zrezygnować z kawy, alkoholu, papierosów i słodyczy. Niewskazane jest również przyjmowanie dużej ilości leków, chyba że występują wzmożone bóle brzucha. Oprócz tego w tym okresie należy zwiększyć swoją aktywność fizyczną: bieganie, spacery, pływanie, czy proste aktywności fizyczne korzystnie wpłyną na funkcjonowanie organizmu na każdej płaszczyźnie.

Następny artykułNie przegap żadnych najciekawszych artykułów! Kliknij obserwuj portalparentingowy.pl na:Obserwuj nas na Google News Google News