Bunt dwulatka
pixabay.com
Jan Hylla - 22 Stycznia 2021

Bunt dwulatka

Okres, na którego przyjście mentalnie zbroją się wszyscy młodzi rodzice. Legendy krążą o tym, jak dzieci potrafią się wówczas zachowywać. Co warto wiedzieć o buncie dwulatka, jak długo może on trwać i co następuje po nim?

Czym jest bunt dwulatka?

Buntem dwulatka określamy zespół zachować dziecka, które pojawiają się zazwyczaj pomiędzy 18 a 26 miesiącem życia dziecka. Dotychczas dziecko rozwijało się przede wszystkim fizycznie i emocjonalnie. Im bliżej drugich urodzin, tym bardziej dziecko zaczyna być świadome swojej odrębności. Wraz ze wzrostem tej samoświadomości wzmaga się chęć akcentowania swojego zdania i próby realizowania swojej wizji. Z racji ograniczonych wciąż umiejętności interpersonalnych głównym sposobem akcentowania swojej odrębności i forsowania swoich pomysłów jest stosowanie przez dziecko sprzeciwu wobec woli rodziców. Słowo NIE będzie kluczowe dla malucha w najbliższym okresie. Dziecko w tym wieku będzie też świadome tego, że nie wszystko może odbyć się zgodnie z jego wolą, co nie przeszkodzi mu próbować jednak do tego doprowadzić.

Bunt dwulatka to okres szczególnie istotny, ale też wymagający. Zarówno dla rodziców lub opiekunów jak i dla samego dziecka. Dziecko przechodzące przez ten etap rozwoju zmaga się z wieloma nowymi emocjami i wahaniami nastrojów. Rodzice czy opiekunowie mogą czuć się szczególnie sfrustrowani. Jeśli procedura wyjścia do żłobka zamiast 10 zajmuje 45 minut cierpliwość dorosłych wystawiona jest na prawdziwą próbę. Muszą być jednak świadomi, jak ważnym procesem w całym rozwoju dziecka jest okres buntu dwulatka. Maluch właśnie wtedy po raz pierwszy w życiu zaczyna świadomie wybierać co lubi a czego nie lubi. Co chciałby a czego by nie chciał zrobić.

Objawy buntu dwulatka

Bunt dwulatka nie jest choroba, więc ciężko mówić o swoistych bądź nieswoistych objawach. Niemniej jednak, wiele dzieci cechuje ta sama pula zachowań. Te również będą uzależnione od indywidualnego temperamentu dziecka, zdarzają się bowiem dzieci, które nie należą do szczególnie emocjonalnych i u nich nie będzie dochodziło do gwałtownych wybuchów emocji. Taka sytuacja nie musi być niepokojąca. Może być niepokojąca, jeśli dziecko nie okazuje swoich emocji, ponieważ jest stłamszone przez rodziców lub opiekunów. Dzieci często reagujące gwałtownie nazywane są żywymi sreberkami. Jakie jeszcze poza silnymi wybuchami emocji dziecka są typowe objawy buntu dwulatka?

Dziecko będzie starało się postawić na swoim – w ten sposób, poznaje jak to jest, mieć na coś wpływ. Może to tyczyć się wielu dziedzin życia od wyboru ubrania, do wyboru naczynia, z którego ma zjeść obiad.

Dziecko próbuje powiedzieć co lubi a czego nie – może odbywać się to w formie kaprysów lub sprzeciwu (rzadziej w formie prośby).

Dziecko uczy się rozpoznawać i nazywać emocje – choć może wiązać się to z pewną dozą frustracji, ponieważ większość emocji będzie dla dziecka trudna, lub wręcz niemożliwa do zidentyfikowania i nazwania.

Testowanie reakcji rodzica – maluch może próbować swoim zachowaniem wymóc na rodzicach pewne ich zachowania – zakup nowej zabawki w sklepie czy wykonywanie określonych czynności. To duży test dla rodziców, którzy w tym momencie powinni wykazać się przede wszystkim konsekwencją.

Jak radzić sobie z buntem dwulatka

Bunt dwulatka to okres szczególny z punktu widzenia jego rozwoju. Rodzice i opiekunowie powinni być tego świadomi. Ciężko go przeoczyć, co nie znaczy, że łatwo będzie przez niego przejść. Wiedząc nawet, teoretycznie, jak sobie poradzić z zachowaniami dziecka nie zawsze rodzice będą mieć siłę, cierpliwość i chęć spokojnie podejść do zagadnienia. A jak powinni się zachowywać? Nie ma jednej uniwersalnej recepty, ponieważ każde dziecko może przechodzić ten okres nieco inaczej, niemniej jednak kilka zasad ma charakter uniwersalny. Żeby pomóc dziecku (i sobie) w tym czasie należy przede wszystkim:

Zachować spokój – to najważniejsze i najtrudniejsze zadanie. Ale pokazując dziecku, że w każdej sytuacji jesteśmy w stanie zachować się w sposób opanowany uczy je tego samego. Reagowanie złością na złość pokazuje, że złoszczenie się jest w porządku. A nie jest.

Rozmawiaj i nazywaj – z dzieckiem należy rozmawiać. Dwulatek to nie bezrozumna kukiełka. Maluch potrafi przetworzyć więcej informacji niż się rodzicom może wydawać, niemniej jednak nie zawsze posiada odpowiednie narzędzia, aby móc nazwać swoje potrzeby, obawy i emocje. Mówiąc do dziecka, nazywając poszczególne uczucia ułatwiamy mu komunikację i dajemy większe możliwości radzenia sobie z uczuciami.

Przytul – często histeria dziecka wymaga przede wszystkim mocnego przytulenia. Maluch kojarzy uścisk rodzica z bezpieczeństwem, może być to zbawienne, jeśli nie jest w stanie się samo uspokoić

Bądźcie konsekwentni i wyrozumiali – empatia da dziecku poczucie bezpieczeństwa, a konsekwencja pokaże, że nie zawsze uda postawić się na swoim, ale to przecież nic złego.

To czego rodzice powinni robić to zachowywać się ja dzieci, które dotknął bunt dwulatka. Maluch musi widzieć w nas przykład. Podnoszeni głosu, stosowanie kar cielesnych czy reagowanie agresją na złość i agresję dziecka tylko wzmaga w nim te zachowania.

Bibliografia.

https://mamotoja.pl/bunt-dwulatka-7-sposobow-na-zbuntowaneg-dwulatka,bunt-dwulatka-artykul,6469,r1p1.html#czy%20wszystkie%20dzieci%20buntuj%C4%85%20si%C4%99%20tak%20samo?

https://pl.wikipedia.org/wiki/Bunt_dwulatka

https://www.medonet.pl/zdrowie,bunt-dwulatka---przyczyny--objawy--sposoby-radzenie-sobie-z-buntem-dwulatka,artykul,1729430.html#co-oznacza-bunt-dwulatka

https://1000dni.pl/2-rok-zycia/co-wiesz-o-buncie-dwulatka-i-trzylatka-czy

Następny artykułNie przegap żadnych najciekawszych artykułów! Kliknij obserwuj portalparentingowy.pl na:Obserwuj nas na Google News Google News